Fietsen door de Ooijpolder

Nijmegen de Oude Waal

Het is precies 20 jaar geleden dat ik samen met mijn beste vriendin een weekend in Nijmegen was. Waarom ik dat nog weet? We waren namelijk allebei voor de eerste keer zwanger. Mijn zwangerschapsverlof was net begonnen en mijn vriendin had pas ontdekt dat zij ook in verwachting was. Heel bijzonder dus. 

Nu 20 jaar later kiezen wij als bestemming voor ons jaarlijkse vriendinnenweekend weer voor Nijmegen. Om herinneringen op te halen, maar ook om de omgeving eens goed te verkennen. Want destijds zijn we niet verder gekomen dan de babyafdeling van de Hema, wist mijn vriendin zich nog te herinneren.

Laatste weekend van de boekenweek

We slapen tijdens ons vriendinnenweekend, dat wij altijd plannen in het laatste weekend van de Boekenweek, in een hotel Berg en Dal. Op pakweg 5  kilometer van Nijmegen. Dat is prima op te fiets te doen, ware het niet dat de omgeving van Nijmegen bekend staat om zijn heuvels. En als je de ene keer heuvel af gaat, komt er ook een keer dat je weer omhoog moet. En dat hebben we geweten. Zeker als je vervoermiddel een degelijke OV-fiets is en je niet beschikt over fietsbenen.

De Ooijroute

Voor onze zondagse fietstocht kiezen wij de “vlakke” 35 kilometer lange Ooijroute. We starten bij knooppunt 57 en koersen bergafwaarts richting Ooijpolder. Het is windstil, de zon breekt door en wij genieten van de verschillende landschappen. Van de oude rivierlopen, de uiterwaarden en zien meertjes die zijn ontstaan zijn door de winning van klei en nu als grondstof dienen voor de baksteenindustrie.

De Ooijroute
De Ooijroute

Resten van de IJssellinie

Natuurlijk stappen we regelmatig even af. Om onze billen rust te geven maar ook om de geschiedenis van deze prachtige omgeving in ons op te nemen. Op verschillende plaatsen langs de route staan namelijk informatieborden waarop je kunt lezen wat hier vroeger heeft plaats gevonden.

In de Ooijpolder liggen nog heel wat resten van de IJssellinie. Een waterlinie die liep van Nijmegen tot aan Kampen,  en vooral bekend is als verdedigingswerk tijdens de Koude Oorlog. Tussen 1950 en 1955 aangelegd om een mogelijke Russische opmars een halt toe te roepen of te vertragen. Zo werd er tijd gewonnen om vanuit Groot-Brittannië extra mankracht en materieel aan te voeren. Nog altijd liggen hier resten van tankkazematten, commandoposten en een noodhospitaal. Er is wandelroute uitgezet zodat je een rondwandeling langs de verschillende objecten kunt maken.

Oortjeshekken

Wij laten de monumenten voor wat ze zijn en fietsen weer door. We hebben zin in koffie en waar kun je dat nou beter drinken dan in Oortjeshekken. De plek waar wij 20 jaar geleden als aankomende moeders, ons vriendinnenweekend doorbrachten.

In dit historische huiskamercafé zijn 12 authentieke kamers, waarin je kunt overnachten. Maar je kunt in het café of op het terras ook prima terecht voor een kop koffie of een glas verse muntthee. Buiten is er niets veranderd. Maar binnen wordt er hard gewerkt om de verbouwing voor Pasen klaar te krijgen. Maar voor de rest is het precies als toen.

Oortjeshekken
Oortjeshekken

We vervolgen onze route want we zijn pas op de helft. Het wordt ook steeds drukker.  Niet alleen fietsers, maar ook wandelaars, motorrijders en wielrenners hebben de omgeving ontdekt voor hun zondagse rondjes. Het is dus uitkijken geblazen en je moet niet gelijk afstappen bij het zien van een wandelroute, die we zeker ook een keer moeten lopen als we hier weer zijn en meer tijd hebben. Of bij het spotten van een ooievaarspaar dat in de verte een nest aan het bouwen is.  Er is hier namelijk zoveel te zien én te doen dat je aan een weekend eigenlijk te kort hebt. Want naast de knooppuntenroute die wij fietsen zijn er ook verschillende wandelroutes die vast ook de moeite waard zijn.

wandelroute
Wandelboulevard Millingen aan de Rijn

Venijn zit in de staart

Bij Millingen aan de Rijn verlaten we de rivier en duiken we de polder in. Het valt ons op dat er in dit deel van de route veel verwijzingen zijn naar de provincie Zeeland. Zo is er een camping die Zeelandsche hof heet en dragen boerderijen namen, die naar het Zeeuwse verwijzen. Waarom dát is heb ik niet kunnen ontdekken. Misschien doordat het landschap overeenkomsten vertoont met het vlakke Zeeland of vanwege het vele aantal dijken. Ik weet het niet.

We arriveren bij  de Thornsche molen met aan de achterkant een fijn terras. Hier laden we ons op voor het laatste stuk naar Berg en Dal. Die naam zegt genoeg. Want hoewel het nog maar 5 kilometer fietsen is zit het venijn in de staart. Er wacht ons namelijk nog een klim met een stijgingspercentage van 10 procent. Die ik dus niet fietsend ga doen. Natuurlijk zijn er getrainde wielrenners voor wie zo’n heuvel een makkie is, en ook met een e-bike kom je de berg wel op. Maar op een OV-fiets! Dan maar een stukje lopen. Er zit niets anders op.

Gelukkig valt de afstand mee en na een half uur staan we weer op de pedalen voor het laatste stuk naar het hotel. We halen onze bagage op, hijsen ons weer op de fiets en trappen de laatste kilometers bergafwaarts richting het station. We leveren onze geel-blauwe OV-fietsen in en lopen richting perron. De trein richting Amsterdam staat al klaar dus van uitgebreid afscheid nemen is geen sprake en ook mijn trein richting het Noorden komt er zo aan. Maar we hebben een heerlijk weekend gehad. Een weekend, waarna je er weer tegenaan kunt. Zonder dat je hele budget eraan op is gegaan.

Wil je meer tips om simpel weg te gaan voor niet teveel? Kijk dan even op Facebook. Meer foto’s van de Ooijpolder vind je op mijn Instagram pagina.

2 Reacties

  1. Heeft het misschien te maken met de plaats Zeeland? Ligt vlabij bij Millingen. Ik ken die glooiingen van die omgeving, kwam er bij toeval terecht het is allemaal iets te zwaar zonder versnellingen.

    • Misschien is dat het. Ik heb alleen geen bord met Zeeland erop zien staan.
      en je hebt gelijk dat fietsen over die heuvels op een gewone fiets onmogelijk is. Maar ja, we hebben het toch maar mooi gedaan.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*